Η Πελοπόννησος και η Μεσσηνία μπροστά στην πρόκληση της ενεργειακής μετάβασης: Πράσινη ενέργεια ή πράσσειν άλογα;

(Πρώτη Δημοσίευση Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» Μάϊος 2020)

Τις περασμένες ημέρες, η ελληνική Βουλή κύρωσε μια πολύ σημαντική διακρατική συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας, της Κύπρου, και του Ισραήλ. Πρόκειται για την κατασκευή και εκμετάλλευση    ενός αγωγού φυσικού αερίου με την ονομασία «Eastmed».

Aγωγός φυσικού αερίου «Eastmed»
Ο διασυνδετήριος αυτός αγωγός έχει ως στόχο την απευθείας μεταφορά φυσικού αερίου από τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Φυσικού Αερίου, μέσω της Ελλάδας. Με αρχική δυναμικότητα 10 δισ. κυβ. μέτρων φυσικού αερίου ετησίως, ο αγωγός θα ακολουθεί υποθαλάσσια όδευση προς την Κύπρο, στη συνέχεια προς τις ακτές της Κρήτης και ακολούθως, μέσω των εδαφών των Περιφερειών Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδας, ως τις ακτές της Θεσπρωτίας και με τελικό προορισμό την Ιταλία. 
Πρόκειται για ένα ενεργειακό project με μεγάλη γεωπολιτική σημασία που μπορεί να επιταχύνει την αξιοποίηση των ενεργειακών κοιτασμάτων στη νότια και δυτική Ελλάδα αλλά και στην κυπριακή ΑΟΖ και να λειτουργήσει ως αποτελεσματικό ανάχωμα στον τουρκικό επεκτατισμό στην περιοχή.

«Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία»
Την ίδια περίοδο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε το σχέδιό της για μια «Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία», η οποία φιλοδοξεί να υιοθετηθεί ένας ευρωπαϊκός «νόμος για το κλίμα» με στόχο την κλιματική ουδετερότητα της Ε.Ε για το 2050 και ένα σχέδιο για τη μείωση των εκπομπών αερίων σε ποσοστό τουλάχιστον 50% έως το 2030. Στο πλαίσιο αυτό, κατατίθενται σταδιακά προτάσεις της Κομισιόν για καθαρή, οικονομικά προσιτή και ασφαλή ενέργεια, ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων, οικολογική διαχείριση των αποβλήτων, βιώσιμη και έξυπνη κινητικότητα με στήριξη της ανάπτυξης δημόσιων σημείων επαναφόρτισης και ανεφοδιασμού εναλλακτικών καυσίμων για τα αυτοκίνητα, συνδυασμένες μεταφορές και έναν αναπροσανατολισμό της κοινής γεωργικής πολιτικής σημαντική μείωση της χρήσης και των κινδύνων που συνδέονται με χημικά φυτοφάρμακα, λιπάσματα και αντιβιοτικά. 
Ευθυγραμμιζόμενη πλήρως με την πολιτική αυτή, η κυβέρνηση υιοθέτησε τον περασμένο Δεκέμβριο ένα «Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα», με ρητό στόχο την πλήρη απολιγνιτοποίηση της χώρας έως το 2028, ενώ ο ρόλος του φυσικού αερίου για την εγχώρια αγορά προτείνεται να περιοριστεί ως το 2030 προς όφελος των ΑΠΕ, που προβλέπεται να αντιπροσωπεύουν άνω του 60% της ημερήσιας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο σύστημα.

Η ενεργειακή μετάβαση στην Πελοπόννησο 
Είναι προφανές ότι την περίοδο αυτή συντελούνται κοσμογονικές αλλαγές στον ενεργειακό τομέα με γεωγραφικό επίκεντρο την Πελοπόννησο. Θα προκύψουν όμως σοβαρές και δύσκολες προκλήσεις για τις τοπικές κοινωνίες, ειδικά για την περιοχή της Μεγαλόπολης, αν δεν υιοθετηθεί άμεσα ένας ολιστικός Περιφερειακός Ενεργειακός Σχεδιασμός κατόπιν ευρείας διαβούλευσης με τη συμμετοχή των αρμοδίων επιστημονικών και αυτοδιοικητικών φορέων της Περιφέρειας. Ο διάλογος μπορεί να λάβει χώρα θεσμικά εντός της υφιστάμενης Επιτροπής Διαβούλευσης της Περιφέρειας και επιβάλλεται να είναι ανοικτός και προσβάσιμος σε όλους μέσω διαδικτυακής πλατφόρμας. Βασικές επιδιώξεις αυτού του Περιφερειακού Σχεδιασμού, ο οποίος προφανώς πρέπει να κινείται στο πλαίσιο του αντίστοιχου Εθνικού, πρέπει να είναι:
– Η προτεραιοποίηση της παραγωγής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές με δημιουργία τουλάχιστον ενός φωτοβολταϊκού ή/και αιολικού πάρκου ανά νομό. Ειδικά για τη Μεσσηνία, ο γράφων έχει από ετών προτείνει δημόσια τη χωροθέτησή του εντός του μεσσηνιακού κάμπου σε κατάλληλες θέσεις.
– Η υιοθέτηση και εξασφάλιση χρηματοδότησης ενός εκτεταμένου προγράμματος ενεργειακής αναβάθμισης των κτιρίων και ενός σχεδίου βιώσιμης κινητικότητας με ευρύτατη ανάπτυξη δημόσιων σημείων επαναφόρτισης και ανεφοδιασμού εναλλακτικών καυσίμων για τα αυτοκίνητα καθώς και η υιοθέτηση περιφερειακής πολιτικής συνδυασμένων μεταφορών (επαναλειτουργία προαστιακών γραμμών τρένου με οικολογικά καύσιμα σε όλους τους νομούς με σιδηροδρομική υποδομή) 
– Η μεταρρύθμιση της περιφερειακής αγροτικής πολιτικής και η εκτεταμένη ενίσχυση του αγροτουρισμού, για τη δημιιουργία νέων θέσεων εργασίας. 
– Ο στενός συντονισμός με τον Εθνικό και Περιφερειακό Σχεδιασμό Διαχείρισης Αποβλήτων, ώστε να επιτυγχάνεται και από αυτά η παραγωγή καθαρής ενέργειας 
-η ενεργότερη συμμετοχή των φορέων της Πελοποννήσου και ειδικά των θιγόμενων δήμων στη Συντονιστική Επιτροπή Δίκαιης Ενεργειακής Μετάβασης υπό τον πρώην υπουργό Κ. Μουσουρούλη που λειτουργεί από τον περασμένο Φεβρουάριο και σε αυτήν συμμετέχει ο Περιφερειάρχης. 
– Η διεκδίκηση των μεγαλύτερων δυνατών αντισταθμιστικών οφελών για τις τοπικές κοινωνίες της Πελοποννήσου από τη διέλευση του αγωγού Eastmed. Για το σκοπό αυτό επιβάλλεται να διεκδικηθεί η συμμετοχή εκπροσώπου της Περιφέρειας με ειδική επιστημονική κατάρτιση στη μικτή επιτροπή παρακολούθησης του έργου, που προβλέπεται στο άρθρο 13 της σχετικής Σύμβασης.    
– Δεδομένου ότι αγωγός αυτός δεν έχει οριστική χάραξη ακόμα, να γίνει ευρεία διαβούλευση σε περιφερειακό επίπεδο για τη βέλτιστη χάραξη εντός της Περιφέρειας καθώς και τη χωροθέτηση των προβλεπόμενων σταθμών απόληψης (off-take) ώστε να τροφοδοτείται επαρκώς με φυσικό αέριο η τοπική αγορά. 
– Η διερεύνηση της δυνατότητας κατασκευής και λειτουργίας σταθμού παραλαβής υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) κοντά στο λιμάνι της Καλαμάτας (σε κατάλληλη εγκατάσταση δυτικά αυτού) ώστε να ενισχυθεί η ενεργειακή πολυμέρεια και να προκύψουν χαμηλότερες τιμές για τους βιομηχανικούς και οικιακούς καταναλωτές μέσω του ανταγωνισμού. 
Βασική αρχή όλων των άνω παρεμβάσεων πρέπει να είναι η διατήρηση και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας, ειδικά για τους νέους της Περιφέρειας, με έμφαση στις ευκαιρίες που προκύπτουν από τις άνω εξελίξεις και γενναία κοινοτική και εθνική χρηματοδότηση. 
Μακριά λοιπόν από ανούσιες αντιπαραθέσεις και ανεδαφικές προτάσεις, η    Πελοπόννησος και Μεσσηνία χρειάζονται τώρα έναν συμμετοχικό, επιστημονικά τεκμηριωμένο και μακρόπνοο ενεργειακό σχεδιασμό, που θα τις καταστήσει ενεργειακούς κόμβους με πολλαπλά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες. Και σε αυτόν πρέπει να συμμετέχουν όλοι όσοι ξέρουν και μπορούν να προσφέρουν.

Continue Reading

2020: Έτος προκλήσεων ή αποκλίσεων για τη Μεσσηνία; Μέρος Β’

Μέρος Β’ – οι συντελεστές οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης

(Πρώτη Δημοσίευση Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» Ιανουάριος 2020)

Το νέο έτος ξεκινά μέσα σε κλίμα συγκρατημένων προσδοκιών για το μέλλον της πατρίδας μας. Εξίσου σημαντικές με τις δέκα στρατηγικές υποδομές, που ήδη αναλύσαμε στην προηγούμενη παρέμβασή μας, είναι και οι τοπικές ανάγκες στον κοινωνικό, περιβαλλοντικό και αναπτυξιακό τομέα. Η εικόνα στα ισάριθμα επιμέρους ζητήματα είναι μάλλον διφορούμενη:

11. Αναγέννηση του αγροτικού τομέα

Ισως το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη Μεσσηνία το 2019 και η μεγαλύτερη πρόκληση για το 2020. Η απαράδεκτη κατάσταση με το ελαιόλαδο καταδεικνύει την άμεση ανάγκη υλοποίησης μιας ολοκληρωμένης πολιτικής αναγέννησης της αγροτικής παραγωγής ώστε να μετατραπεί από κοινού με τον ποιοτικό τουρισμό, την εκπαίδευση και την υψηλή τεχνολογία σε «ατμομηχανή» της τοπικής οικονομίας.

12. Δημογραφική αναστροφή

Η Μεσσηνία γηράσκει επικίνδυνα εδώ και δεκαετίες, με τα ερημωμένα χωριά να πληθαίνουν ανησυχητικά. Το πρόβλημα έχει εθνικά αλλά και τοπικά χαρακτηριστικά. Επείγει η διαμόρφωση ολοκληρωμένης πολιτικής με πρόσθετα κίνητρα από την αυτοδιοίκηση και των 2 βαθμών, παράλληλα με τις πρωτοβουλίες σε εθνικό επίπεδο. Ας ελπίσουμε το 2020 να υπάρξει η αναγκαία αφύπνιση των αρμοδίων.

13. Η ανάδειξη της Μεσσηνίας σε ενεργειακό κόμβο

Το 2019 έφερε την κύρωση των συμβάσεων εξόρυξης και εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων στη Δυτική Ελλάδα, με το κομμάτι ανοικτά του Κυπαρισσιακού Κόλπου να παρουσιάζει ειδικό ενδιαφέρον για την περιοχή μας. Πριν από λίγες μέρες υπογράφηκε όμως και η διακρατική συμφωνία για τον νέο αγωγό φυσικού αερίου EastMed. Δυστυχώς τα αρχικά σχέδια διαδρομής του αγωγού, που θα διέλθει από την Πελοπόννησο, δείχνουν να παρακάμπτουν τη Μεσσηνία, στερώντας την προοπτική ανάδειξής της σε ενεργειακό κόμβο. Υπάρχει ελπίδα αναστροφής; Σίγουρα, αρκεί να υπάρξει η αναγκαία ενεργοποίηση των τοπικών εκπροσώπων.

14. Ανάπλαση των εκβολών του ποταμού Παμίσου και ανάδειξη του παραλιακού μετώπου Καλαμάτας – Μεσσήνης

Παρότι εξαγγέλθηκε μετά βαΐων και κλάδων, δεν σημειώθηκε ουσιαστική πρόοδος για την υλοποίησή του τη χρονιά που πέρασε. Οι νέες δημοτικές αρχές Καλαμάτας και Μεσσήνης έχουν μεν επιδείξει δημόσια ισχυρό ενδιαφέρον για τη διασύνδεση των όμορων περιοχών με νέα γέφυρα αλλά και για αξιοποίηση της περιοχής. Απαιτείται όμως πολλή και συντονισμένη δουλειά ώστε να επέλθουν απτά αποτελέσματα.

15. Παραμονή και αναβάθμιση των στρατιωτικών μονάδων

Με δεδομένη την απόφαση του υπουργείου Εθνικής Αμυνας, το Στρατόπεδο της Καλαμάτας οδεύει δυστυχώς προς μερική αναστολή λειτουργίας. Και ενώ οι τοπικοί φορείς επιδόθηκαν και το 2019 σε αντικρουόμενες εξαγγελίες για την επόμενη μέρα, τίποτα δεν έχει ουσιαστικά σχεδιαστεί ή αποφασιστεί. Επιβάλλεται τουλάχιστον να αποφευχθεί, πάση θυσία, η μετατροπή του σε Κέντρο Κράτησης Μεταναστών και να ξεκινήσει οργανωμένος διάλογος για σχέδιο αξιοποίησής του προς όφελος της τοπικής οικονομίας και κοινωνίας. Σε επίπεδο εξαγγελιών παρέμεινε και η λειτουργία του Διεθνούς Κέντρου Αεροπορικής Εκπαίδευσης στην 120 ΠΕΑ.

16. Κεντρική διαχείριση απορριμμάτων

Κυβέρνηση και Περιφέρεια έχασαν δυστυχώς το στοίχημα έναρξης του έργου και το 2019. Παρά τις εύλογες ανησυχίες για ανετοιμότητα και επικείμενη αύξηση των δημοτικών τελών καθαριότητας, όλα δείχνουν ότι το 2020 θα είναι η χρονιά που θα ξεκινήσει τουλάχιστον η προσωρινή διαχείριση από την ανάδοχο εταιρεία και θα σταματήσει σταδιακά η απαράδεκτη κατάσταση με τις χωματερές σε όλη την Πελοπόννησο.

17. Επέκταση της Costa Navarino

Η ουσιαστική προώθηση των έργων για την επόμενη φάση της επένδυσης αποτελεί φωτεινή εξαίρεση στη γενικότερη στασιμότητα που επικράτησε στη Μεσσηνία το 2019. Η επένδυση της οικογένειας Κωνσταντακόπουλου έχει ήδη προχωρήσει με νέες μονάδες που θα ενισχύσουν το μεσσηνιακό τουριστικό brandname. Ας συνειδητοποιήσουμε πάντως όλοι πως απαιτούνται πρόσθετες προσπάθειες από τους τοπικούς άρχοντες για την ανάπτυξη του τόπου μας. Δεν μπορούμε να τα περιμένουμε όλα από την πολύτιμη αυτή επένδυση.

18. Αρχαία Θουρία

Παρά τις άοκνες προσπάθειες της ομάδας της Ξένης Αραπογιάννη, οι οποίες, με περιορισμένη στήριξη αυτοδιοίκησης και ιδιωτών, έχουν αποφέρει θαυμαστά αποτελέσματα, ούτε το 2019 σηματοδότησε την έναρξης της επισκεψιμότητας του σημαντικότερου αρχαιολογικού χώρου της ανατολικής Μεσσηνίας. Δήμος Καλαμάτας και Περιφέρεια καλούνται να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους. Πρόσφατα εξαγγέλθηκε από την Περιφέρεια η στήριξη του ανασκαφικού έργου με προγραμματική σύμβαση.

19. Νοσοκομεία Καλαμάτας και Κυπαρισσίας

Το θετικό έργο στον τομέα αυτό συνεχίζεται με περαιτέρω στελέχωση των μονάδων με καταρτισμένο και έμπειρο προσωπικό και βελτίωση των υποδομών σε όλα τα επίπεδα. Χρειάζεται να δοθεί πάντως περισσότερη προσοχή στη δομή του Νοσοκομείου Κυπαρισσίας, ώστε να εξασφαλιστεί πλήρως η βιωσιμότητά του.

20. Αντιπλημμυρική θωράκιση της περιφέρειας Καλαμάτας

Εργο που εξαγγέλθηκε ήδη επανειλημμένα μετά τις φονικές πλημμύρες του φθινοπώρου του 2016. Το 2019 δεν σημειώθηκε ωστόσο κάποια ουσιαστική εξέλιξη. Ολοι αναμένουν τις εξαγγελίες και της νέας κυβέρνησης το προσεχές διάστημα. Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά θα περάσουμε επιτέλους από τα λόγια στα έργα. Γι’ αυτό όμως απαιτείται ισχυρότερη πολιτική κινητοποίηση.

Τη χρονιά που ήδη διανύουμε θα κριθούν πολλά για το μέλλον της Μεσσηνίας την επόμενη δεκαετία. Κυρίως αν θα συγκλίνουμε ή θα αποκλίνουμε από τους εθνικούς και ευρωπαϊκούς δείκτες αειφορίας και ευημερίας. Και αυτό θα εξαρτηθεί πρωτίστως από τη δράση του πολιτικού προσωπικού και την ανταπόκρισή του στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο τόπος μας. Ας ευχηθούμε λοιπόν να μην υπάρξουν, τουλάχιστον εκεί, περαιτέρω αποκλίσεις.

Continue Reading

2020: Έτος προκλήσεων ή αποκλίσεων για τη Μεσσηνία; Μέρος Α’

Μέρος Α’ – οι στρατηγικές υποδομές

(Πρώτη Δημοσίευση Εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» Δεκέμβριος 2019)

Ηταν προφανώς μια μεταβατική και εκλογική χρονιά. Το 2019 σηματοδότησε ευρεία ανανέωση σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης για τη Μεσσηνία και οι όποιες προεκλογικές υποσχέσεις και δεσμεύσεις των νέων αρχόντων δοκιμάζονται ήδη για την αξιοπιστία τους. Το σίγουρο είναι πως τη χρονιά που φεύγει σημειώθηκε μάλλον ελάχιστη πρόοδος στον τομέα των στρατηγικών υποδομών του τόπου μας. Οι προοπτικές για το 2020 είναι πάντως οριακά θετικές. Ας δούμε τα επιμέρους έργα:

  1. Δρόμος Καλαμάτα – Ριζόμυλος – Πύλος – Μεθώνη

Το έργο-σύμβολο της ανάπτυξης της δυτικής Μεσσηνίας αποτελεί μάλλον την πιο αμφιλεγόμενη αλλά ταυτόχρονα και ελπιδοφόρα περίπτωση στον τομέα των στρατηγικών υποδομών. Ο νέος πρωθυπουργός εξήγγειλε πρόσφατα την προώθησή του, ενώ το αρμόδιο υπουργείο φαίνεται πως καταλήγει στην υλοποίησή του με βελτίωση του υφιστάμενου δρόμου, διαδικασία ΣΔΙΤ και στρατηγικό διάλογο, όπως είχε προωθήσει η προηγούμενη κυβέρνηση. Δυστυχώς, οι τοπικοί άρχοντες δεν έχουν διαμορφώσει ακόμα μια κοινή στρατηγική στο ζήτημα και ακολουθούνται προσωπικές πολιτικές που δυσκολεύουν τις όποιες αποφάσεις. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται πως οι σχετικές διαδικασίες θα ξεκινήσουν εντός του 2020, κυρίως λόγω της αποδοτικής πίεσης από πλευράς Κωνσταντακόπουλου.

2. Οδικός άξονας Καλό Νερό – Τσακώνα

Μια ακόμα χαμένη χρονιά για το νότιο τμήμα της Ιόνιας Οδού, χωρίς να διαφαίνονται άμεσες εξελίξεις, ενώ η πρόσφατη είδηση ότι θα κατασκευαστεί ως δημόσιο έργο όταν ολοκληρωθούν οι σχετικές μελέτες παραπέμπει, επί της ουσίας, το θέμα στις ελληνικές καλένδες.

3. Δρόμος Τζάνε – Καλαμάκι

Οπως αναμενόταν, η Περιφέρεια έχασε ξανά το στοίχημα της ολοκλήρωσής του αναγκαίου αυτού έργου για την ανατολική Πυλία. Αναμένεται η τμηματική του παράδοση εντός του 2020, εκτός από το σημείο που έχουν βρεθεί αρχαιότητες, το οποίο θα καθυστερήσει περαιτέρω.

4. Δρόμος Καλαμάτα – Αρεόπολη

Στο σημαντικό αυτό έργο φαίνεται πως υπάρχει κάποια κινητικότητα με την ένταξη του μελετητικά πιο ώριμου τμήματος της παράκαμψης Κάμπου – Σταυροπηγίου στο  ΕΣΠΑ.

5. Οδική πρόσβαση προς την Αρχαία Μεσσήνη

Το έργο εντάχθηκε επιτέλους στο ΕΣΠΑ, κάτι που γεννά ελπίδες για την υλοποίησή του, ώστε να τερματιστεί η προβληματική πρόσβαση στον εμβληματικό αυτό πολιτιστικό χώρο.

6. Εργο «Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης» στην Καλαμάτα.

Ούτε αυτή τη χρονιά ξεκίνησαν τα έργα που προβλέπουν επιμέρους αναπλάσεις στην Παραλία και το Ιστορικό Κέντρο της πόλης. Μετά τις πρόσφατες εκλογές, η νέα περιφερειακή αρχή ενεργοποίησε τη διαδικασία και ο δήμος προχώρησε τους διαγωνισμούς για τα πρώτα έργα. Ετσι, αναμένεται να ξεκινήσουν, επιτέλους, μέσα στο 2020.

7. Αρδευτικά δίκτυα Φιλιατρινού φράγματος

Μετά τη σημαντική καθυστέρηση των προηγούμενων ετών, ανακοινώθηκε πως το έργο, με το οποίο θα απογειωθεί η παραγωγικότητα στον κάμπο της Τριφυλίας, θα δημοπρατηθεί, επιτέλους, το φθινόπωρο του 2020.

8. Αναβάθμιση του λιμανιού της Καλαμάτας

Παρά το γεγονός ότι το master plan του λιμανιού φαίνεται να προχωρεί κάπως, είμαστε δυστυχώς μακριά από την έναρξη των όποιων παρεμβάσεων. Δεδομένων των περιορισμένων πόρων, η ανεύρεση στρατηγικού επενδυτή είναι μάλλον μονόδρομος για την αναγκαία επιτάχυνση της αξιοποίησης του καθοριστικού αυτού αναπτυξιακού πυλώνα για την πόλη της Καλαμάτας.

9. Αναβάθμιση του Αεροδρομίου της Καλαμάτας

Παρότι το έργο παρέμεινε σε επίπεδο εξαγγελιών και το 2019, ο νέος πρωθυπουργός δεσμεύτηκε πρόσφατα από την Καλαμάτα για άμεση προώθηση της ιδιωτικοποίησής του. Θα είναι πάντως μεγάλη έκπληξη αν η διαδικασία ολοκληρωθεί μέσα στην επόμενη χρονιά

10. Επαναλειτουργία σιδηρόδρομου

Μια ξεχασμένη υπόθεση από σχεδόν το σύνολο του τοπικού πολιτικού προσωπικού. Κι όμως, ο σιδηρόδρομος είναι όχημα ανάπτυξης και εσόδων για όλες τις προηγμένες οικονομίες. Η ανάδειξή του σε προτεραιότητα, με τον προαστιακό Καλαμάτας – Μεσσήνης αλλά και την επαναλειτουργία του δικτύου ως τουριστικής διαδρομής, θα είναι ευχής έργον να συμβεί το 2020.

Παρά τις ισχυρές προκλήσεις που παραμένουν για τη Μεσσηνία, επιβάλλεται να ατενίσουμε τη νέα χρονιά με στρατηγική αισιοδοξία. Για να επιτευχθούν όμως απτές,  θετικές εξελίξεις για τον τόπο μας, απαιτείται ολοκληρωμένο σχέδιο και ενότητα για την υλοποίησή του. Σ’ έναν κόσμο που αλλάζει με ιλιγγιώδη ρυθμό, υπάρχουν ακόμα, ευτυχώς, και κάποιες σταθερές. Αρκεί ν’ αντιληφθούμε όλοι μας, και κυρίως όσοι έχουν την ευθύνη των αποφάσεων, ότι η στιγμή για δράση είναι τώρα. Και αυτό παραμένει ως πρωταρχικό ζητούμενο για το επικείμενο έτος 2020.

Continue Reading

Η Μεσσηνία με το βλέμμα στο αύριο: Θεσμικές συμπράξεις ή αντιπαραγωγικοί μονόδρομοι;

Το νέο πολιτικό τοπίο που διαμορφώθηκε στη χώρα τους τελευταίους μήνες συμπληρώθηκε πριν από λίγες μέρες με την εγκατάσταση των νέων δημοτικών και περιφερειακών αρχών.

Ειδικότερα, στη Μεσσηνία σημειώθηκε ευρεία ανανέωση πολιτικού προσωπικού: τρεις νέοι βουλευτές, έξι νέοι δήμαρχοι και μια νέα περιφερειακή αρχή. Αυτό που προέχει λοιπόν τώρα είναι η παραγωγική συνεργασία μεταξύ όλων των υπευθύνων παραγόντων του τόπου μας για την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε. Πώς θα επιτευχθεί όμως ο καλύτερος συντονισμός ενόψει της νέας περιόδου;

Θεσμική αντιμετώπιση των προβλημάτων: επιλογή υπευθυνότητας σε 3 βήματα

Ο γράφων ήδη από τον περασμένο Απρίλιο είχε καταθέσει δημόσια (εφημερίδα «Ελευθερία», 27-4-2019) συγκεκριμένες προτάσεις για τη θεσμική συγκρότηση των αρμοδίων σε επίπεδο νομού.

Ως πρώτο βήμα είχε προταθεί η σύσταση ενός μόνιμου Συμβουλίου Μεσσηνίων Δημάρχων με έδρα την Καλαμάτα, που θα συνεδριάζει σε μηνιαία βάση με συγκεκριμένη ατζέντα και θα αναλαμβάνει συντονισμένες ενέργειες για την κοινή εκπροσώπηση των Μεσσηνίων δημοτών και την επίλυση των κορυφαίων ζητημάτων κοινού ενδιαφέροντος ενώπιον των αρμοδίων αρχών (ανάπτυξη, τουρισμός, υποδομές, απορρίμματα). Η προεδρία του οργάνου μπορεί να είναι εναλλασσόμενη ανά εξάμηνο, με την προϋπόθεση λειτουργίας ολιγομελούς μόνιμης γραμματείας που θα συντονίζει το σχετικό έργο.
Ως δεύτερο βήμα είχε προταθεί η σύσταση ενός Παμμεσσηνιακού Συμβουλίου με συμμετοχή των εκλεγμένων βουλευτών, δημάρχων, περιφερειακών συμβούλων με θέση αντιπεριφερειάρχη, και εκπροσώπων των πιο αντιπροσωπευτικών κοινωνικών, επαγγελματικών και οικονομικών φορέων του νομού, με στρατηγική προτεραιότητα την προώθηση των μεσσηνιακών συμφερόντων σε Περιφέρεια και κεντρική διοίκηση. Με μόνιμη γραμματεία, μηνιαίες συνεδριάσεις και δεσμευτικές αποφάσεις, ανοικτό στις προτάσεις και τις πρωτοβουλίες της κοινωνίας των πολιτών.
Τέλος, για την υλοποίηση της αναγκαίας, ισότιμης σύμπραξης των αυτοδιοικητικών φορέων α’ και β’ βαθμού είχε προταθεί η κατάρτιση και υπογραφή μιας Προγραμματικής Σύμβασης διαρθρωμένης συνεργασίας μεταξύ δήμων της Μεσσηνίας και της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Με ανάληψη συγκεκριμένων δεσμεύσεων και ξεκαθάρισμα αρμοδιοτήτων στο πλαίσιο του νόμου, ώστε να εκκινήσει η αποτελεσματική επίτευξη των στόχων και η προώθηση έργων σε όλους τους τομείς δράσης (υποδομές, περιβάλλον, ανάπτυξη, επενδύσεις, τουριστική προβολή, εκπαίδευση, κοινωνική πολιτική) για κάθε δήμο χωριστά και για το νομό μας συνολικά. Ο νέος αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας επιβάλλεται να συμμετέχει επίσης τακτικά στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου των Μεσσηνίων Δημάρχων, για να συντονίζονται καλύτερα οι ενέργειες και να υπάρχει παραγωγικότερη συνεργασία.


Οι καιροί ου μενετοί: η Μεσσηνία μπροστά σε επείγουσες προκλήσεις

Κάθε νέο ξεκίνημα έχει, ασφαλώς, και τα προβλήματά του. Ετσι, της ανάληψης των καθηκόντων των νέων αυτοδιοικητικών αρχών στη Μεσσηνία δεν προηγήθηκε, δυστυχώς, των όποιων προσωπικών συνεννοήσεων η σύναψη προγραμματικών συνεργασιών με καθαρούς όρους και δεσμεύσεις απέναντι στους πολίτες, όπως επίσης είχε προταθεί από τον γράφοντα τον περασμένο Απρίλιο. Τα τοπίο παραμένει θολό, αν και η κυβερνησιμότητα των ΟΤΑ θεωρητικά διευκολύνεται πλέον με την ψήφιση του πρόσφατου νόμου 4623/2019.

Επιπλέον, η υπόθεση του σημαντικού οδικού άξονα Καλαμάτα – Ριζόμυλος – Πύλος – Μεθώνη ανέδειξε δημόσιες αντιπαραθέσεις και διαφωνίες μεταξύ των εκλεγμένων αρχόντων του νομού για το θέμα της χάραξης.

Οι εξελίξεις αυτές αναδεικνύουν με εμφατικό τρόπο τη σημασία της άμεσης συγκρότησης των θεσμικών οργάνων που προτάθηκαν ανωτέρω. Και αυτό γιατί μόνο με ουσιαστικό διάλογο εντός οριοθετημένου πλαισίου μπορούν να προκύψουν συγκεκριμένες ρεαλιστικές λύσεις, αλλά, κυρίως, να αναληφθούν συντονισμένες ενέργειες με ομόθυμη υποστήριξη για την αποτελεσματική τους υλοποίηση.

Η δύναμη της Μεσσηνίας πρέπει να είναι το συγκροτημένο σχέδιο, η ενιαία θέση της προς τους τρίτους και η δυναμική διεκδίκηση των μεγάλων πρωτοβουλιών που θα φέρουν ευημερία στον τόπο μας. Αλλωστε τίποτα δεν θα μας χαριστεί ούτε είναι δεδομένο. Ευχής έργον είναι λοιπόν να παραμεριστούν, με θεσμικές λύσεις, οι ιδιοτελείς στρατηγικές και οι αδιέξοδοι μονόδρομοι, προς όφελος της κοινής πορείας για το καλό της πατρίδας μας. Αλλιώς, κινδυνεύουμε να χάσουμε το τρένο της ανάπτυξης για ακόμα μια φορά.

Δημοσιεύτηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΙΑOnline στις 22/9/2019

Continue Reading

Αυτοδιοικητικές εκλογές 2019: η επόμενη μέρα για την Καλαμάτα και τη Μεσσηνία

Μέσα σε κλίμα πόλωσης, η Ελλάδα οδεύει προς τετραπλές κάλπες στις 26 Μαΐου. Αναπόφευκτα οι πολίτες θα βρεθούν σε καθεστώς σύγχυσης και μάλλον θα επιλέξουν συνδυασμό είτε ενστικτωδώς είτε βάσει προσωπικών γνωριμιών και συμφερόντων. Στην περίπτωση της Περιφέρειας Πελοποννήσου, η μάχη των βασικών διεκδικητών θα κριθεί κυρίως με κριτήρια πολιτικά και αναγνωρισιμότητας. Αντίθετα, στην περίπτωση του Δήμου Καλαμάτας καθοριστικό ρόλο θα παίξουν η σύνθεση των ψηφοδελτίων και το πρόσωπο των υποψηφίων δημάρχων. Ανησυχία και προβληματισμό προκαλεί βέβαια το γεγονός ότι δεν διεξάγεται ουσιαστικός διάλογος για το μέλλον και τα προβλήματα της πόλης, παρότι ορισμένοι υποψήφιοι έχουν εκφράσει θετικές επιμέρους προτάσεις. Καθώς δεν αναμένονται μάλλον προεκλογικές συγκλίσεις, επείγει η διαμόρφωση ενός σχεδίου αποτελεσματικής διακυβέρνησης για την επόμενη μέρα, ώστε με καθαρούς όρους να υλοποιηθούν οι σημαντικές πρωτοβουλίες που έχει ανάγκη η Καλαμάτα, να επιτευχθεί θεσμική ενδομεσσηνιακή συνεννόηση και συσπείρωση για τα προβλήματα του τόπου μας και να καθιερωθεί δομημένη συνεργασία με τη νέα περιφερειακή αρχή, ώστε να προωθηθούν τα συμφέροντά μας στο νέο Περιφερειακό Συμβούλιο.

Δήμος Καλαμάτας: προτάσεις για ανοικτή και αποτελεσματική διακυβέρνηση

Ανεξαρτήτως αποτελέσματος, η νέα δημοτική αρχή Καλαμάτας θα είναι πολυσυλλεκτική, με 3, 4 ή και περισσότερους συνδυασμούς να την απαρτίζουν. Εύλογα λοιπόν ελλοχεύει ο κίνδυνος ακυβερνησίας, αθέμιτων συναλλαγών και αδυναμίας υλοποίησης δράσεων. Το σίγουρο είναι πως χρειάζεται δήμαρχος με ικανότητα, γνώση και δυνατότητα δημιουργικής σύνθεσης απόψεων αλλά και αταλάντευτη βούληση.

Σε κάθε περίπτωση, για να επιτευχθούν οι στόχοι, απαιτείται η σύνταξη και υπογραφή μιας Σύμβασης Κυβερνητικής Συνεργασίας μεταξύ των παρατάξεων που θα αποτελέσουν τη δημοτική πλειοψηφία. Μια δημόσια δέσμευση όλων ότι θα υπηρετήσουν συγκεκριμένες προγραμματικές δεσμεύσεις σε όλους τους τομείς πολιτικής, στις οποίες θα συμφωνήσουν αμέσως μετά τις εκλογές και πάντως πριν από την ορκωμοσία του νέου Δημοτικού Συμβουλίου. Μια ανοικτή συμφωνία τιμής με τον Καλαματιανό λαό, που θα αποτελεί οδηγό δράσης για την επίλυση των προβλημάτων, περιορίζοντας δραστικά τις προσωπικές στρατηγικές. Η πρωτοβουλία σύναψης συμφωνίας πρέπει να ανήκει στη νικήτρια παράταξη.

Συνεργασία φορέων της Μεσσηνίας: ένα δυνατό Παμμεσσηνιακό Συμβούλιο

Σε επίπεδο νομού, απαιτείται άμεση θεσμική συστράτευση. Πρώτο βήμα πρέπει να είναι η σύσταση μόνιμου Συμβουλίου Μεσσηνίων Δημάρχων με έδρα την Καλαμάτα, που θα συνεδριάζει σε μηνιαία βάση με συγκεκριμένη ατζέντα και θα αναλαμβάνει συντονισμένες ενέργειες για την κοινή εκπροσώπηση των Μεσσηνίων δημοτών και την επίλυση των κορυφαίων ζητημάτων κοινού ενδιαφέροντος (ανάπτυξη, τουρισμός, υποδομές, απορρίμματα). Σε επόμενη φάση, η σύσταση ενός Παμμεσσηνιακού Συμβουλίου με συμμετοχή των εκλεγμένων βουλευτών, δημάρχων, περιφερειακών συμβούλων, και με εκπροσώπων θεσμικών φορέων, πρέπει να αποτελέσει στρατηγική επιλογή για την προώθηση των μεσσηνιακών συμφερόντων σε περιφέρεια και κεντρική διοίκηση. Με μόνιμη γραμματεία, μηνιαίες συνεδριάσεις και δεσμευτικές αποφάσεις, ανοικτό στις προτάσεις και τις πρωτοβουλίες της κοινωνίας των πολιτών.

Συνεργασία Δήμων – Περιφέρειας: μια αναγκαία προγραμματική σύμπραξη

Τέλος, η αναγκαία συνεργασία των αυτοδιοικητικών φορέων α’ και β’ βαθμού πρέπει να τεθεί σε μια νέα βάση ισότιμης συναλληλίας. Για να επιτευχθεί αυτό, χρειάζεται να καταρτιστεί και να υπογραφεί μια Προγραμματική Σύμβαση διαρθρωμένης συνεργασίας μεταξύ Δήμων της Μεσσηνίας και της Περιφέρειας Πελοποννήσου. Με ανάληψη συγκεκριμένων δεσμεύσεων και ανάθεση αρμοδιοτήτων στο πλαίσιο του νόμου, ώστε να εκκινήσει η αποτελεσματική επίτευξη των στόχων σε όλους τους τομείς δράσης (υποδομές, περιβάλλον, ανάπτυξη, επενδύσεις, τουριστική προβολή, εκπαίδευση, κοινωνική πολιτική) για κάθε δήμο χωριστά και για το νομό μας συνολικά. Ο νέος αντιπεριφερειάρχης Μεσσηνίας να συμμετέχει επίσης στις συνεδριάσεις του Συμβουλίου των Μεσσηνίων Δημάρχων, για να συντονίζονται οι ενέργειες και να υπάρχει παραγωγικότερη συνεργασία. Ευχής έργο θα ήταν την πρωτοβουλία αυτή να την αναλάβει η νέα δημοτική αρχή Καλαμάτας.

Συμπερασματικά, με την αναγκαία θεσμική θωράκιση των άνω πολιτικών πρωτοβουλιών, η Μεσσηνία και οι επιμέρους δήμοι μπορούν να επιτύχουν στις μεγάλες προτεραιότητες της νέας περιόδου για ένα καλύτερο μέλλον με σχέδιο και αισιοδοξία. Η διαφανής και ανοικτή διακυβέρνηση θα ενισχύσει την αξιοπιστία των αυτοδιοικητικών θεσμών αλλά και τη λογοδοσία τους ενώπιον των πολιτών, που πρέπει να συνδιαμορφώνουν ενεργά τις εξελίξεις. Ας ελπίσουμε λοιπόν ότι για την ανάσταση του τόπου μας δεν θα χρειαστεί να προηγηθεί σταύρωση.

Δημοσιεύτηκε στις 27/4/2019 από την  ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online

Continue Reading

Καθ’ οδόν για την Καλαμάτα της παιδείας: η προστιθέμενη αξία της ανάδειξης της πόλης σε διεθνές εκπαιδευτικό και ερευνητικό κέντρο.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Online – eleftheriaonline.gr, Κυριακή, 03 Φεβρουαρίου 2019 18:12

«μόνη δε κτημάτων η αρετή αναφαίρετον, και ζώντι και τελευτήσαντι παραμένουσα»

Μέγας Βασίλειος, Προς τους νέους, όπως αν εξ ελληνικών ωφελοίντο λόγων, 5.

Μέσα στην τρέχουσα προεκλογική ατμόσφαιρα, ελάχιστη σημασία αποδίδεται από το επίσημο κράτος στην 30ή Ιανουαρίου, την Ημέρα της Παιδείας και των Γραμμάτων που συνδυάζεται με τη θρησκευτική εορτή των Τριών Ιεραρχών. Πρόκειται μάλλον για διαχρονική και όχι για συγκυριακή επιλογή. Στην Ελλάδα της κρίσης, αλλά και σε αυτήν που οδήγησε στην κρίση, η παιδεία κατέληξε να συνιστά ακριβό προνόμιο και όχι στρατηγική προτεραιότητα για το μέλλον της χώρας.

Σε τοπικό επίπεδο, η πρόσφατη δρομολόγηση της συγχώνευσης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με το ΤΕΙ ελάχιστα απασχόλησε τους δημόσιους φορείς και τον δημόσιο διάλογο, λες και πρόκειται για υπόθεση τρίτων. Για τους περισσότερους δημόσιους άρχοντες στη Μεσσηνία, η παιδεία συνιστά προφανώς ρητορική προσέγγιση, χωρίς πρακτικό αντίκρισμα.

Κι όμως: Η παιδεία μπορεί να αποτελέσει τη λυδία λίθο για την απογείωση της τοπικής οικονομίας και την αναδιάρθρωση της τοπικής κοινωνίας, με επίκεντρο το Δήμο Καλαμάτας. Ας δούμε αναλυτικά πώς:

Παιδεία και ανάπτυξη: βίοι παράλληλοι

Ο γράφων έχει από διετίας αναδείξει δημόσια την ανάγκη δημιουργίας, με συνεργασία δήμου, τοπικών φορέων και ιδιωτών, ενός «Διεθνούς Κέντρου Καινοτομίας και Ανάπτυξης» στην περιοχή της δυτικής παραλίας. Αποστολή του φορέα αυτού, που θα διοικείται και θα λειτουργεί με διαφανείς κανόνες, θα είναι η λειτουργία μιας Ζώνης Ερευνας, Καινοτομίας και Επιχειρηματικότητας με ειδίκευση στην ανάπτυξη πρότυπων καλλιεργειών, στην παραγωγή αγροτικών προϊόντων υψηλής διατροφικής αξίας και στη δημιουργία πρότυπων τεχνολογικών εφαρμογών που προορίζονται για σημαντικούς κλάδους της οικονομίας στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Στόχος του Κέντρου θα είναι προσελκύσει ειδικευμένο επιστημονικό και εργατικό δυναμικό και επενδύσεις, δίνοντας ευκαιρίες για δημιουργία και ανοίγοντας το δρόμο της επιστροφής στους νέους, ειδικά στους Καλαματιανούς και τους Μεσσήνιους. Θα μπορούσε μάλιστα να διεκδικηθεί με αξιώσεις και η εντός του Κέντρου ίδρυση παραρτήματος του Κοινού Κέντρου Ερευνών (JRC) της Ευρωπαϊκής Ενωσης με ειδίκευση σε συναφή αντικείμενα.

Η λειτουργία του Κέντρου θα έχει, συνεπώς, πολλαπλή προστιθέμενη αξία, συνδυαζόμενη και με τη δημιουργία, στην ίδια τοποθεσία, μιας Περιοχής Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (ΠΟΤΑ) με σχεδιασμό φιλικό προς το περιβάλλον και με σύγχρονες αθλητικές εγκαταστάσεις, η οποία θα εντάξει την Καλαμάτα στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη.

Είναι προφανές ότι το εγχείρημα απαιτεί κατάλληλους χειρισμούς, ώστε να συνδυαστεί αρμονικά η παρουσία επενδυτών με την ενεργό συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας και κυρίως καταξιωμένων φορέων (Πανεπιστήμιο – ΤΕΙ, Ινστιτούτο Ελαιολάδου, Επιμελητήριο, κοινωφελή ιδρύματα) αλλά και κάθε δημόσιου και ιδιωτικού φορέα που αποδεδειγμένα μοιράζεται το κοινό όραμα.

Πρωταγωνιστές ή κομπάρσοι του μέλλοντος;

Σε κάθε περίπτωση, πρωταγωνιστές του εγχειρήματος πρέπει να είναι το νέο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και ο Δήμος Καλαμάτας. Το πρώτο αναδεικνύοντας το Κέντρο σε πεδίο εφαρμογής της γνώσης και κατάρτισης που θα παρέχουν οι σχολές του και ο δεύτερος με τον ηγετικό και συντονιστικό του ρόλο προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. Σημαντικά στοιχεία θα είναι η λειτουργία εντός του Κέντρου ξενόγλωσσων ακαδημαϊκών προγραμμάτων και πολυεθνικών ερευνητικών projects, τα οποία θα προσελκύσουν στην Καλαμάτα και τη Μεσσηνία εκλεκτό δυναμικό νέων ανθρώπων από το εξωτερικό.

Περαιτέρω, με τη διεύρυνση των εγκαταστάσεων του Κέντρου, μπορούν να αξιοποιηθούν επωφελώς και οι χώροι του υπό αναστολή λειτουργίας Στρατοπέδου Παπαφλέσσα, που διαφορετικά οδεύει προς αχρησία χωρίς σχέδιο.

Όλες οι παραπάνω πρωτοβουλίες θα αναδείξουν την πατρίδα μας σε διεθνές εκπαιδευτικό κέντρο με προφανή οφέλη για την τοπική μας οικονομία. Με αποτελεσματική συνέργεια των δράσεων σε παιδεία, πολιτισμό, τουρισμό και αγροτική ανάπτυξη, η Μεσσηνία, με κέντρο την Καλαμάτα, μπορεί να αναδειχθεί σε πρότυπο ενός αναπτυξιακού και κοινωνικού εγχειρήματος με έμφαση στο ποιοτικό ανθρώπινο δυναμικό και την καινοτομία. Για να γίνουν όμως πράξη τα σχέδια αυτά, απαιτείται, πρωτίστως, η ανάδειξη των προσώπων που πιστεύουν σε αυτά και θα εγγυηθούν την επιτυχή εφαρμογή τους. Εκεί λοιπόν πρέπει όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας. Και το 2019 θα έχουμε τις ευκαιρίες να το αποδείξουμε.

Continue Reading

Η ανάπτυξη άργησε ένα χρόνο: απολογισμός του έτους 2018 για τη Μεσσηνία

(Πρώτη Δημοσίευση: Εφημερίδα Ελευθερία, Δεκέμβριος 2018)

Με διπλή παρέμβασή μας στην αρχή του τρέχοντος έτους, αναδείξαμε δεκαοκτώ στρατηγικές προτεραιότητες με καθοριστική σημασία για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του, καθώς και την ενδεδειγμένη κατεύθυνση για την υλοποίησή της. Ωστόσο, με ανησυχία διαπιστώνει κανείς, λίγες μέρες πριν από την εκπνοή του 2018, ότι ελάχιστες έχουν προχωρήσει. Ας δούμε αναλυτικά την εξέλιξή τους:

1. Δρόμος Σουληνάρι – Κορυφάσιο.

Το μοναδικό έργο υποδομής που ολοκληρώνεται, παρά τις ελλείψεις του που θα απαιτήσουν πρόσθετη εργολαβία. Θα συμβάλει θετικά στη σύνδεση της Πυλίας με την Τριφυλία και το Costa Navarino.

2. Δρόμος Τζάνε – Καλαμάκι.

Όπως αναμενόταν, η Περιφέρεια έχασε το στοίχημα της ολοκλήρωσής του εντός του 2018. Το έργο, που θα βελτιώσει σημαντικά την πρόσβαση από και προς την ανατολική Πυλία, ίσως ολοκληρωθεί πριν από τις εκλογές του ερχόμενου Μαΐου.

3. Δρόμος Καλαμάτα – Ριζόμυλος.

Καμία ουσιαστική πρόοδος δεν σημειώθηκε στο έργο-σύμβολο της ανάπτυξης της δυτικής Μεσσηνίας, που καρκινοβατεί ανάμεσα στις προεκλογικές σκοπιμότητες και την έλλειψη διασφαλισμένων πόρων. Αναμένεται η έναρξη των σχετικών διαδικασιών εντός του 2019.

4. Οδικός άξονας Καλό Νερό – Τσακώνα.

Μια ακόμα χαμένη χρονιά για το νότιο τμήμα της Ιόνιας Οδού, χωρίς να διαφαίνονται άμεσες εξελίξεις. Όλα μεταφέρονται για το «εκλογικό» 2019, με ό,τι αυτό σημαίνει.

5. Δρόμος Καλαμάτα – Αρεόπολη.

Το σημαντικό αυτό έργο παραμένει στην αφάνεια χωρίς να προωθούνται οι μελέτες της Περιφέρειας για την αναβάθμισή του, ώστε να ξεκινήσουν να υλοποιούνται ώριμα τμήματα.

6. Οδική πρόσβαση προς την Αρχαία Μεσσήνη.

Το έργο παραμένει ακόμα σε επίπεδο εξαγγελιών, καθιστώντας προβληματική την πρόσβαση στο σημαντικό αυτό πολιτιστικό χώρο. Θα αποτελέσει ξανά αντικείμενο προεκλογικών υποσχέσεων το 2019.

7. Αρδευτικά δίκτυα Φιλιατρινού φράγματος.

Καμία εξέλιξη δε σημειώθηκε και στο έργο με το οποίο θα απογειωθεί η παραγωγικότητα στον κάμπο της Τριφυλίας.

8. Αναβάθμιση του λιμανιού της Καλαμάτας.

Η δραματική καθυστέρηση στο έργο, εξαιτίας λαθών του Δήμου και του αρμοδίου υπουργείου, συνεχίζεται και το καλοκαίρι του 2019 προοιωνίζεται-ξανά-χαμένο για την Καλαμάτα. Ας ελπίσουμε να είναι το τελευταίο.

9. Ανάπλαση των εκβολών του ποταμού Παμίσου.

Παρ’ ότι εξαγγέλθηκε μετά βαΐων και κλάδων, δεν σημειώθηκε ουσιαστική πρόοδος για την υλοποίησή του. Απαιτείται συντονισμός των Δήμων Καλαμάτας και Μεσσήνης με την Περιφέρεια ώστε να προχωρήσει.

10. Αναβάθμιση του Αεροδρομίου της Καλαμάτας.

Το έργο παρέμεινε σε επίπεδο εξαγγελιών και το 2018. Παρ’ ότι υπάρχει-θεωρητικά-συναίνεση για τη σύμπραξη δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, οι αποσπασματικές προσεγγίσεις κυβέρνησης και αυτοδιοίκησης διαφέρουν, ενώ ενδεχόμενη κυβερνητική αλλαγή το 2019 θα επιτείνει την καθυστέρηση στη λήψη των αναγκαίων αποφάσεων. Το πιθανότερο είναι να μην ξεκινήσουν εργασίες ούτε την επόμενη χρονιά.

11. Παραμονή και αναβάθμιση των στρατιωτικών μονάδων.

Το στοίχημα της παραμονή του Στρατοπέδου της Καλαμάτας ως ενεργής μονάδας χάθηκε οριστικά και αυτό οδεύει προς αναστολή λειτουργίας ως το καλοκαίρι. Αντί να συστρατευτούν για την παραμονή του, οι τοπικοί φορείς επιδόθηκαν σε αντικρουόμενες εξαγγελίες για την επόμενη μέρα, ενώ τίποτα δεν έχει ουσιαστικά σχεδιαστεί ή αποφασιστεί. Σε επίπεδο εξαγγελιών παρέμεινε και η λειτουργία του Διεθνούς Κέντρου Αεροπορικής Εκπαίδευσης στην 120 Π.Ε.Α.

12. Έργο «Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης» στην Καλαμάτα.

Το έργο που φιλοδοξούσε ν’ αφήσει το στίγμα του στην παραλία και το ιστορικό κέντρο αποτέλεσε «θύμα» της προεκλογικής αντιπαράθεσης του νυν Περιφερειάρχη με το Δήμαρχο Καλαμάτας και υποψήφιο αντικαταστάτη του. Το «μπαλάκι» μεταφέρεται, εκ των πραγμάτων, στις αυτοδιοικητικές αρχές που θα προκύψουν από τις επόμενες εκλογές.

13. Κεντρική διαχείριση απορριμμάτων.

Κυβέρνηση και Περιφέρεια έχασαν το στοίχημα έναρξης του έργου το 2018. Αναμένεται επιτέλους να ξεκινήσει προεκλογικά, την άνοιξη του 2019, και να βελτιώσει την ποιότητα του περιβάλλοντος στην Πελοπόννησο, παρά τις εύλογες ανησυχίες για ανετοιμότητα και επικείμενη αύξηση των δημοτικών τελών καθαριότητας.

14. Επέκταση της Costa Navarino.

Η προώθηση των έργων για την επόμενη φάση της επένδυσης αποτελεί «φωτεινή» εξαίρεση στη στασιμότητα που επικράτησε στη Μεσσηνία το 2018. Χρειάζεται όμως στήριξη και σχέδιο ώστε να υπάρξει ανάλογη συνέχεια και προστιθέμενη αξία για την τοπική κοινωνία.

15. Αρχαία Θουρία

Παρά τις άοκνες προσπάθειες της ομάδας της Ξένης Αραπογιάννη, οι οποίες, με περιορισμένη στήριξη αυτοδιοίκησης και ιδιωτών, έχουν αποφέρει θαυμαστά αποτελέσματα, το 2018 δεν σηματοδότησε την έναρξης της επισκεψιμότητας του σημαντικότερου αρχαιολογικού χώρου της ανατολικής Μεσσηνίας.

16. Νοσοκομεία Καλαμάτας και Κυπαρισσίας.

Μια ακόμα θετική έκπληξη της χρονιάς που πέρασε. Με στρατηγική και σκληρή δουλειά, η διοίκηση προώθησε την περαιτέρω στελέχωση των μονάδων με καταρτισμένο και έμπειρο προσωπικό και τη βελτίωση των υποδομών σε όλα τα επίπεδα, η οποία είναι διαρκής και απαραίτητη για την ποιοτική υγειονομική περίθαλψη των Μεσσηνίων.

17. Ιδιωτικοποίηση της Μαρίνας της Πύλου.

Οι αλλεπάλληλες καθυστερήσεις στην υπόθεση αυτή συνεχίζονται, παρά τη δεδομένη σημασία της για τον τουρισμό της δυτικής Μεσσηνίας. Το 2019 αναμένεται να ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός και να ξεκινήσει η θετική του απόδοση.

18. Αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση.

Υπό τη βαρύγδουπη ονομασία «Κλεισθένης», η νομοθετική παρέμβαση της κυβέρνησης περιορίστηκε σε δευτερεύουσες διευθετήσεις, αντί για ουσιαστικές τομές. Ξεχώρισε και αναδείχτηκε η θεσμοθέτηση του εκλογικού συστήματος της απλής αναλογικής και στους δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης, η οποία αναπόφευκτα δημιουργεί νέο τοπίο για τις επερχόμενες εκλογές και τα συμβούλια που θα προκύψουν από αυτές. Η αποτελεσματικότητά του θα κριθεί στην πράξη και μάλλον θα καταργηθεί από την επόμενη κυβέρνηση.

Η «χρονιά του σκύλου» φεύγει μέσα σε ταραγμένο πολιτικό κλίμα για την Ελλάδα και σε περιβάλλον στασιμότητας για τη Μεσσηνία. Το εκλογικό 2019 που ακολουθεί, είναι η «χρονιά του χοίρου», κατά το κινέζικο ωροσκόπιο. Και απαιτείται μια δημιουργική επανεκκίνηση των θεσμών τόσο της κεντρικής και όσο της τοπικής εξουσίας με νέους ανθρώπους, όραμα και σχέδιο ώστε να αποφύγουμε την παραμονή μας στη «λάσπη» του λαϊκισμού και της μετριότητας. Αρκεί να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας και να μην περιοριστούμε στις γνωστές, εύπεπτες ευχές για μια «καλή χρονιά».

Continue Reading

Δέκα βήματα για μια νέα Επόκ στο Δήμο Καλαμάτας. Από την θεωρία στην πράξη (μέρος Β’)

(Πρώτη Δημοσίευση: Εφημερίδα Ελευθερία, Νοέμβριος 2018)

Στην αφετηρία της προεκλογικής περιόδου για τις επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, με ανησυχία διαπιστώνει κανείς την επανάληψη ελαττωμάτων που οδήγησαν σε απαξίωση του πολιτικού συστήματος της χώρας και στη βαθιά θεσμική και αξιακή μας κρίση. Στην επικαιρότητα κυριαρχούν δηλωμένες ή επίδοξες υποψηφιότητες είτε με γενικολογίες είτε χωρίς ουσιαστικές θέσεις για το μέλλον του Δήμου Καλαμάτας. Σε πείσμα των καιρών και με αποκλειστικό γνώμονα το δημόσιο συμφέρον, η παρούσα παρέμβαση ολοκληρώνει την παρουσίαση συγκεκριμένων στρατηγικών προτεραιοτήτων και επεξεργασμένων θέσεων για το αύριο της πόλης μας, που ξεκίνησε τις προηγούμενες ημέρες.

Η Καλαμάτα σήμερα, κατά τη γνώμη μας, χρειάζεται επιπλέον:

6. ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

-Με άμεση, σημαντική αύξηση των δαπανών του δημοτικού προϋπολογισμού για έργα και επενδύσεις στα χωριά και τις γειτονιές σε σχέση με το κέντρο το Δήμου (διάθεση τουλάχιστον του 50% των σχετικών δαπανών).

-Με την ίδρυση του Περιβαλλοντικού Πάρκου Φράγματος Παμίσου, για την αξιοποίηση και ανάδειξη της διαδρομής του ποταμού (από Άγιο Φλώρο ως Άρι) με δράσεις αγροτουρισμού και ήπιας αναψυχής.

-Με τη λειτουργία Συνοικιακών Συμβουλίων για την καταγραφή και αντιμετώπιση καθημερινών προβλημάτων στις γειτονιές της πόλης.

-Με τη διαμόρφωση ολοκληρωμένης στρατηγικής για την αναγέννηση και ανάδειξη των χωριών του Ταϋγέτου (προπονητικό κέντρο, χειμερινός τουρισμός, μονοπάτια πεζοπορίας).

-Με σύνταξη και εφαρμογή στρατηγικών σχεδίων ανάπτυξης ανά γειτονιά και κοινότητα με συνεργασία Δημοτικού Συμβουλίου και τοπικών εκπροσώπων, σε συμβατότητα με το αντίστοιχο συνολικό σχέδιο του Δήμου και με κάλυψη όλων των κρίσιμων τομέων (παραγωγή, παιδεία, υγεία, πολιτισμός, δημογραφική και περιβαλλοντική αειφορία).

7. ΕΝΑ ΔΗΜΟ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ

– Με επέκταση του δωρεάν ασύρματου δικτύου (wi-fi) σε όλη τη δημοτική επικράτεια.

-Με αναβάθμιση των ηλεκτρονικών υπηρεσιών, ώστε να εξυπηρετούνται διαδικτυακά όλες οι βασικές συναλλαγές με το Δήμο μέσω της ιστοσελίδας του.

– Με τη δημιουργία πληροφοριακής εφαρμογής για τα δρομολόγια των τοπικών συγκοινωνιών κάθε είδους (λεωφορείων, ακτοπλοϊκών, αεροπορικών, σιδηροδρομικών) και την επέκταση της τηλεματικής στις στάσεις των λεωφορείων.

– Με την αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας για τη στοχευμένη επιτήρηση ευάλωτων περιοχών σε κρούσματα εγκληματικότητας και κρίσιμων σημείων για την οδική ασφάλεια και τη δημιουργία μηχανισμού ετοιμότητας και προειδοποίησης για την έγκαιρη αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών.

-Με την ίδρυση ΚΕΠ στον Ταϋγετο (Αρτεμισία).

8. ΜΙΑ ΝΕΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ, ΤΗΝ ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

-Με τη συγχρηματοδότηση της δημιουργίας φωτοβολταϊκού πάρκου στην επικράτεια του Δήμου, ώστε να εξασφαλίζεται πλήρης αυτονομία από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την καθιέρωση του Δήμου ως παραγωγού ενέργειας προς όφελος των Δημοτών.

-Με την εφαρμογή ενός φιλόδοξου προγράμματος σταδιακής απεξάρτησης της Καλαμάτας (νοικοκυριά, οχήματα και επιχειρήσεις) από τις παραδοσιακές μορφές ενέργειας και την ανάδειξη των ανανεώσιμων πηγών μέσω επιδοτούμενων δράσεων (ηλεκτρικά οχήματα, βιοκλιματικές κατασκευές).

-Με την ανάδειξη της ελιάς και του ελαιολάδου σε πυλώνα της αναπτυξιακής στρατηγικής του Δήμου σε συνεργασία με το Επιμελητήριο και την Ε.Α.Σ Μεσσηνίας (υποχρεωτική χρήση από τοπικές επιχειρήσεις και φορείς, συντονισμένη τυποποίηση, εξαγωγή και εμπορία).

-Με την εκτεταμένη εισαγωγή της οικιακής και συνοικιακής κομποστοποίησης (τουλάχιστον 1000 νέοι κομποστοποιητές) για τη μείωση του όγκου των προς διαχείριση απορριμμάτων.

-Με τη δημιουργία περιαστικού-περιβαλλοντικού πάρκου στο Νέδοντα.

9. ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΤΙΣ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΕΣ, ΤΗ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗ, ΤΟ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ

-Με την εφαρμογή ολοκληρωμένης πολιτικής για την πρόληψη της παραβατικότητας και τη λειτουργία Δημοτικού Συμβουλίου Ασφαλείας που θα εκπονεί και θα υλοποιεί συγκεκριμένες δράσεις από κοινού με την Αστυνομία, την Εισαγγελία, τους κοινοτικούς εκπροσώπους και τα συνοικιακά συμβούλια.

-Με την αναβάθμιση και διαλειτουργικότητα των δημοσίων συγκοινωνιών (αστικών και υπεραστικών) και την προώθηση άμεσης επαναλειτουργίας του προαστιακού σιδηροδρόμου προς αεροδρόμιο-Μεσσήνη και προς Ασπρόχωμα-ΤΕΙ-Θουρία-Άρι-Πλατύ.

-Με εφαρμογή ολοκληρωμένης στρατηγικής για την οδική ασφάλεια και τον περιορισμό των τροχαίων ατυχημάτων.

-Με επέκταση και αναβάθμιση λειτουργίας της ελεγχόμενης στάθμευσης στο κέντρο και την παραλιακή ζώνη, δημιουργώντας παράλληλα σταθερές θέσεις μονίμων κατοίκων.

-Με την αναβάθμιση της λειτουργίας του Συντονιστικού Οργάνου για την πολιτική προστασία και μια ολοκληρωμένη πολιτική πρόληψης φυσικών καταστροφών σε συνεργασία με τις κοινότητες και τον επιστημονικό κόσμο.

10. ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ

-Με τη δημιουργία ειδικού δημοτικού λογαριασμού στοχευμένης στήριξης οικογενειών δημοτών με χαμηλό εισόδημα, με έσοδα από την επωφελέστερη αξιοποίηση της δημοτικής περιουσίας.

-Με δημιουργία νέων παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών και Κ.Δ.Α.Π , ώστε όλα τα παιδιά να καλύπτονται από τις διαθέσιμες θέσεις.

-Με κατασκευή παιδικών χαρών σε όλα τα μεγάλα χωριά και τις γειτονιές του Δήμου.

-Με επέκταση των χρηματικών βραβείων επίδοσης «Νικολάου Πολίτη» σε περισσότερους διακριθέντες μαθητές όλων των σχολείων του Δήμου και τη δωρεάν χορήγηση τάμπλετ με εκπαιδευτικές εφαρμογές.

-Με την εφαρμογή ολοκληρωμένων προγραμμάτων υποτροφιών για δωρεάν φοίτηση διακριθέντων μαθητών στις δημοτικές σχολές της ΦΑΡΙΣ (Ωδείο, Χορός, Εικαστικά).

Στόχος της παρούσας παρέμβασης

είναι όχι μόνο να συμβάλει δημιουργικά στην ανάπτυξη γόνιμου και υγιούς διαλόγου με βάση τις προτάσεις και τις θέσεις για το αύριο της Καλαμάτας αλλά και να αφυπνίσει τη συλλογική μας συνείδηση σε σχέση με την ουσία της πραγματικής πολιτικής, που πρέπει να δίνει λύσεις και να βελτιώνει τη ζωή των πολλών, ιδίως όσων έχουν ανάγκη. Με όραμα, σχέδιο και πρόταση μπορούμε να αισιοδοξούμε πως μια νέα «επόκ» θα ξεκινήσει με πρωταγωνιστές τους πολίτες. Η κρίσιμη ώρα πλησιάζει. Οι καιροί ου μενετοί.

Continue Reading

Η «κληρονομιά» του Ναυαρίνου: ο εθνικός μας κανόνας και η διδακτική εξαίρεση του 1940


(Πρώτη Δημοσίευση: Εφημερίδα Θάρρος , Οκτώβριος 2018)


20 Οκτωβρίου 1827: οι ενωμένοι στόλοι των τριών ισχυρών δυνάμεων της εποχής (Μ. Βρετανία, Ρωσία, Γαλλία) αποδεκατίζουν μέσα σε μόλις τέσσερις ώρες τον αγκυροβολημένο τουρκοαιγυπτιακό στόλο του Ιμπραήμ Πασά στον όρμο του Ναυαρίνου. Η είδηση έρχεται ως «μάννα εξ ουρανού» στους αποδεκατισμένους από τις εμφύλιες συρράξεις Έλληνες, που έβλεπαν την πολλά υποσχόμενη Επανάσταση του 1821 να αργοσβήνει μετά τις αλλεπάλληλες ήττες τους την προηγούμενη διετία. Έτσι, ερήμην των επαναστατημένων, ο δρόμος για την ανεξαρτησία της Ελλάδας είχε διάπλατα ανοίξει. Η συνέχεια είναι γνωστή: Οι τρεις δυνάμεις αναγορεύτηκαν σε «προστάτιδες» του έθνους μας και καθόρισαν απόλυτα τη μορφή διακυβέρνησης και τον προσανατολισμό της Ελλάδας για πάνω από έναν αιώνα. Όποιος ήθελε να κυβερνήσει, έπρεπε να πάρει πρώτα την έγκρισή τους.
28 Οκτωβρίου 1940: η φασιστική ιταλική κυβέρνηση κηρύσσει απρόκλητα τον πόλεμο εναντίον της Ελλάδας. Οι Έλληνες, προετοιμασμένοι υπό την αυταρχική ηγεσία του καθεστώτος Μεταξά και σε κλίμα πρωτοφανούς ομοψυχίας και ενθουσιασμού, αντιμετωπίζουν με επιτυχία έναν υπέρτερο σε αριθμούς και εξοπλισμό στρατό, οδηγώντας τον σε ταπεινωτική υποχώρηση και προκαλώντας τον εύλογο θαυμασμό του ελεύθερου κόσμου για τη γενναιότητά τους.
28 Οκτωβρίου 2018: Μοιάζοντας να δικαιώνει τους θιασώτες της κυκλικής πορείας της ιστορίας, η πατρίδα μας πορεύεται σήμερα και πάλι υπό τις ασφυκτικές οδηγίες και επιθυμίες των δανειστών της, που κορυφώθηκαν δραματικά την προηγούμενη οκταετία. Τα σοβαρά λάθη της μεταπολιτευτικής περιόδου οδήγησαν στην κρίση του 2009 και στην έξωθεν παρέμβαση για τη «διάσωση» της χώρας, ερήμην του ελληνικού λαού. Έκτοτε οι Έλληνες ζούμε και θα ζούμε μάλλον για αρκετό καιρό ακόμα, όπως ορίζουν οι ισχυροί πιστωτές μας.
Φαίνεται λοιπόν πως η σύντομη ναυμαχία του Ναυαρίνου έχει αφήσει ανεξίτηλη τη σφραγίδα της στη διαδρομή του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Έτσι, κατά κανόνα, αδυνατούμε να ορίσουμε αυτοδύναμα τη μοίρα μας, να συγκροτήσουμε ισχυρούς θεσμούς και βιώσιμες συμμαχίες, ενώ μας κυριεύει το σαράκι του αλληλοσπαραγμού και της αντιπαραγωγικής εσωστρέφειας. Αντίθετα, επιζητούμε διαρκώς την παρέμβαση των ξένων, εναποθέτοντας όλες τις ελπίδες μας στις πρωτοβουλίες, την καλή διάθεση ή το «φιλελληνισμό» τρίτων, παραγνωρίζοντας ότι κάποιοι θα αποφασίζουν για μας χωρίς εμάς και κατά τα δικά τους συμφέροντα.
Υπάρχει όμως και η εξαίρεση στον κανόνα: όταν οι Έλληνες είχαμε ισχυρή εθνική ηγεσία, αξιόπιστους και λειτουργούντες θεσμούς, συνεννόηση σε ένα μίνιμουμ αρχών, οργανωμένη αξιολόγηση και επωφελή αξιοποίηση των διεθνών εξελίξεων, αλλά, κυρίως, ακλόνητη πίστη σε ένα υψηλό, εθνικό όραμα τα καταφέραμε. Έτσι, επεκτείναμε εδαφικά τη χώρα μας, αυξήθηκε το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού και εκπληρώσαμε σημαντικούς συλλογικούς μας στόχους μέχρι σήμερα.
Η εποποιία του 1940 ανέδειξε μεν τις εθνικές μας αρετές, εξανεμίστηκε όμως γρήγορα εξαιτίας της γερμανικής κατοχής και του αιματηρού εμφυλίου που επακολούθησαν. Σήμερα, είναι ανάγκη, περισσότερο παρά ποτέ, να αποδεχθούμε και να αξιοποιήσουμε αυτήν την εξαιρετική κληρονομιά του ’40: ότι με όραμα, σχέδιο, ηγεσία και σωστές συμμαχίες, η Ελλάδα μπορεί ξανά να ευημερήσει και να πρωταγωνιστήσει. Ας μετατρέψουμε τη διδακτική αυτή εξαίρεση σε εθνικό μας κανόνα, καθιστώντας τη ναυμαχία του Ναυαρίνου μια χρήσιμη αλλά δευτερεύουσα εθνική μας παρακαταθήκη.

Continue Reading

Δέκα βήματα για μια νέα Επόκ στο Δήμο Καλαμάτας. Από την θεωρία στην πράξη (μέρος Α’)

(Πρώτη Δημοσίευση: Εφημερίδα Ελευθερία, Οκτώβριος 2018)

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές του ερχόμενου Μαΐου είναι ίσως οι κρισιμότερες στην ιστορία της πατρίδας μας. Και τούτο διότι στο εύθραυστο μεταμνημονιακό τοπίο που ζούμε, μόνο η αυτοδιοίκηση, ως αυθεντικότερη εκπρόσωπος της λαϊκής βούλησης, μπορεί να διαμορφώσει και να υλοποιήσει ένα ρεαλιστικό και αξιόπιστο όραμα για το αύριο, δίνοντας προοπτική και διέξοδο ειδικά στους νέους ανθρώπους, που αποτελούν το παραγωγικό δυναμικό της κοινωνίας μας. Για να συμβεί όμως αυτό χρειάζονται υπερβάσεις από όλους μας: Η αποσύνδεση των τοπικών θεσμών από την αντιπαραγωγική κομματική εξάρτηση, η ενίσχυση της συμμετοχής των άξιων και ικανών πολιτών στα κοινά αλλά και η διεξαγωγή ενός ευρύτατου κοινωνικού διαλόγου για το στρατηγικό σχεδιασμό που θα υλοποιήσουν οι νέες δημοτικές και περιφερειακές αρχές, βασισμένο σε αρχές και προγραμματικές δεσμεύσεις, μελετημένες και μακρόπνοες. Ωστόσο, για μια ακόμα φορά, η συζήτηση τείνει να περιστραφεί σε μια ανούσια ονοματολογία ενδιαφερόμενων μνηστήρων για τις θέσεις και τα χρίσματα, μακριά από το πραγματικό συμφέρον και τις ανάγκες της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών. Και η Καλαμάτα, δεν αποτελεί, δυστυχώς, εξαίρεση. Για να γυρίσουν όμως σελίδα οι γειτονιές και τα χωριά μας, απαιτείται η κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων για τις μεγάλες προκλήσεις της επόμενης περιόδου.

Κατά τη γνώμη μας, η Καλαμάτα σήμερα χρειάζεται:

1. ΜΙΑ ΝΕΑ ΣΕΛΙΔΑ ΣΤΗ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ

-Με νέα αντίληψη Δημάρχου, με συλλογική διακυβέρνηση και αναβάθμιση της λειτουργίας των θεσμικών οργάνων του Δήμου (Δημοτικό Συμβούλιο, Εκτελεστική Επιτροπή, Επιτροπή Διαβούλευσης), ώστε να εκπροσωπούνται αποτελεσματικά οι γειτονιές, τα χωριά, οι οικονομικοί, κοινωνικοί και πολιτιστικοί φορείς του Δήμου.

-Με μείωση των αμοιβών αιρετών και συγχώνευση νομικών προσώπων και υπηρεσιακών μονάδων του Δήμου, εξασφαλίζοντας πλήρως τις θέσεις εργασίας.

-Με θεσμοθέτηση μόνιμης, προγραμματικής συνεργασίας με τους Δήμους της Μεσσηνίας και την Περιφέρεια για την αποφασιστική προώθηση των υποθέσεων του τόπου μας.

-Με την καθιέρωση ενεργού συμμετοχής και αποφασιστικής ψήφου των εκπροσώπων των κοινοτήτων στη λήψη αποφάσεων στο Δημοτικό Συμβούλιο.

-Με ενίσχυση της διεθνούς παρουσίας του Δήμου και ίδρυση Γραφείου Αντιπροσωπείας στις Βρυξέλλες, για καλύτερη πρόσβαση στην πηγή των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων.

2. ΕΝΑ ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΟΠΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΚΑΙ ΜΟΡΦΩΜΕΝΩΝ ΚΑΛΑΜΑΤΙΑΝΩΝ

-Με την ίδρυση του Διεθνούς Κέντρου Καινοτομίας και Ανάπτυξης στη δυτική παραλία και την προσέλκυση επενδύσεων και ανθρώπινου δυναμικού για εφαρμοσμένη έρευνα σε στρατηγικούς τομείς για την Καλαμάτα (αγροτική ανάπτυξη, πολιτισμός).

– Με την καθιέρωση μιας ετήσιας Διεθνούς Αγροτικής Έκθεσης (στα πρότυπα της Δ.Ε.Θ) για την ανάδειξη της πρωτογενούς παραγωγής ως στοιχείου ευημερίας των δημοτών.

-Με την υλοποίηση του master plan στο Λιμάνι για τη λειτουργία του ως αφετηρίας κρουαζιεροπλοίων και την αναβάθμιση του Διεθνούς Αεροδρομίου για προσέλκυση νέων τουριστικών αγορών.

-Με την αξιοποίηση της πολιτιστικής διπλωματίας και της διπλωματίας των πόλεων (συνεργασία με κινεζική Σιάν) για προώθηση επενδύσεων σε παραγωγικούς τομείς και τη δημιουργία μόνιμων και ποιοτικών θέσεων εργασίας για τους δημότες.

-Με την επέκταση του προγράμματος χορήγησης υποτροφιών σε νέους επιστήμονες και ερευνητές με μόχλευση των πόρων από κληροδοτήματα, δωρεές και λοιπές δημόσιες δαπάνες.

3. ΜΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ

-Με καλύτερο συντονισμό και αναβάθμιση των υφιστάμενων δομών κοινωνικής προστασίας του Δήμου (Παντοπωλείο, Ιατρείο, Φαρμακείο, ΚΑΠΗ, Κέντρο Κοινότητας κλπ) υπό μια Αντιδημαρχία Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

-Με τη λειτουργία του θεσμού του οικογενειακού γιατρού σε όλα τα χωριά του Δήμου, για δωρεάν πρωτοβάθμια περίθαλψη (συντονισμός δράσεων).

-Με τη βελτίωση της προσβασιμότητας των ΑΜΕΑ σε όλα τα βασικά πεζοδρόμια του δήμου και τη δημιουργία γραφείου-Κ.Ε.Π ΑΜΕΑ στο Δήμο

-Με την αναβάθμιση της λειτουργίας του υφιστάμενου Κέντρου Επαγγελματικής Κατάρτισης για την αποτελεσματικότερη εκπαίδευση και ένταξη των δημοτών στην αγορά εργασίας.

-Με την ίδρυση Δημοτικού Συμβουλίου Κοινωνικής Αλληλεγγύης, με τη συμμετοχή των αντιπροσωπευτικών κοινωνικών φορέων του Δήμου.

4. ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΩΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ

-Με την ανάπλαση όλων των σχολικών προαυλίων (πράσινο, δαπεδόστρωση γηπέδων) και ολοήμερα ανοιχτά σχολεία (απογευματινή ελεγχόμενη λειτουργία).

-Με άμεση δρομολόγηση αναβάθμισης των βασικών αθλητικών εγκαταστάσεων (Στάδιο, Κολυμβητήριο, Κλειστά Γυμναστήρια, ιστιοπλοΐα).

-Με την προώθηση της δημιουργίας Διεθνούς Αθλητικού και Προπονητικού Κέντρου στη Δυτική Παραλία, σε συνδυασμό με την τουριστική αξιοποίηση της περιοχής αυτής.

-Με την άμεση λειτουργία του Μεγάρου Χορού ως Συνεδριακού Κέντρου και χώρου πολλαπλών πολιτιστικών δράσεων (εκθέσεις, παραστάσεις).

-Με τη διασύνδεση και την ολοκληρωμένη ανάδειξη των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων του Δήμου, ειδικά της Αρχαίας Θουρίας.

5. ΜΙΑ ΣΥΝΕΚΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

-Με την προώθηση λειτουργίας περιοχής ολοκληρωμένης τουριστικής ανάπτυξης (Π.Ο.Τ.Α) στη Δυτική παραλία, ώστε η Καλαμάτα να γίνει ορόσημο στον παγκόσμιο τουριστικό χάρτη.

-Με επιτάχυνση της αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δήμου για τουριστικούς σκοπούς και εξασφάλιση των εσόδων του Δήμου για τη στήριξη των αδύναμων συμπολιτών της και των σχολείων.

-Με την άμεση λειτουργία διαδραστικού, τουριστικού portal του Δήμου στις βασικές ξένες γλώσσες.

-Με την προώθηση χρηματοδοτήσεων για την ίδρυση και την αναβάθμιση ξενοδοχειακών μονάδων στην ανατολική παραλία, τη Βέργα και τη Μαντίνεια.

-Με διαλειτουργικότητα της Μαρίνας και του λιμανιού για την προσέλκυση τουρισμού κρουαζιέρας και με αξιοποίηση όλων των επωφελών μορφών τουρισμού (θρησκευτικός, ιατρικός, γαστρονομικός, αγροτουρισμός).

Με προσήλωση στα βήματα που αναπτύχθηκαν παραπάνω,

και σε όσα θα αναπτυχθούν σε επόμενη παρέμβασή μας, μια νέα «επόκ» μπορεί να ανατείλει στην πατρίδα μας. Με συστράτευση των δημιουργικών δυνάμεων της τοπικής κοινωνίας μπορούμε να περάσουμε από τη θεωρία στην πράξη. Να φτιάξουμε μαζί ένα καλύτερο μέλλον. Για όλες και για όλους.

Continue Reading